Küme, hem özel hem de kamusal kurum ve kuruluşların müşteri, tedarikçi ve diğer ilişkiler bazında birbirine bağlandığı; inovasyon ve gelişimi teşvik ederek rekabet gücünü artıran bir yapılanmadır.

Küme kavramı, tamamlayıcı ya da rakip sektörlerdeki yerel, ulusal ve uluslararası alandaki diğer kümeler de dahil pek çok paydaşı içerir. Ana kavramlar “coğrafi yakınlık” , “çalışma ağı oluşturma” ve “uzmanlaşma”dır. Kümeler; tedarik zinciri ile, üniversiteler, devlet kurumları, PR ajansları, alıcılar ve nihai tüketiciler gibi diğer paydaşlarla olan tüm yatay ve dikey ilişkileri (know-how, eğitim, bilgi, araştırma kapasitesi, teknik destek, teknolojik yeterlilik ve ortak girdi gibi faktörler) koordine eder.

Michael Porter tarafından geliştirilen yaklaşım ve tanımı ile iş literatüründe artık bir klasik eser sayılan 1990’da yayınlanan The Competitive Advantage of Nations (1990), bölgesel kümelerin, iş ve gelir yaratma ve işletmelerin büyümesi yönündeki güç kaynağı olduğunu anlatır. Bu doğrultuda, MTK örneğinden hareketle kümeler, birbiri ile rekabet ve bütünleyicilik ilişkisi içinde olan ve bu bakımdan birbirine bağımlı firmaların ihracat üzerinden değer yarattığı bölgesel ve/veya coğrafi ağlardır.

Endüstriyel kümeler ilgili sektörlerdeki ağların “bağlantılılığı” ilkesi doğrultusunda ve rekabet içinde işbirliği mantığı ile işler. Kümede her üye, esnekliğini kaybetmeden diğerleri ile resmi olarak bağı varmışçasına tüm hizmetlerden faydalanabilir. Bu nedenle, kümedeki şirketlerin küme ve birbirleri ile etkileşimi; kendiliğinden artan bir üretim, rekabet gücü, işbirliği, mükemmellik, inovasyon ve değer halkası haline gelir.